Nowoczesne badanie metabolitów WITAMINY D z suchej kropli krwi

W ostatnich latach jednym z najczęściej polecanych suplementów diety jest witamina D. Ta grupa związków, o wielostronnym działaniu, ma niebywały wpływ na organizm ludzki. Większość z nas jednak nie zdaje sobie sprawy co kryje się właściwie za terminem „witamina D”, i jak jej niedobór wpływa na nasze ciało oraz jak możemy sobie z nim poradzić.

Cennik

80 zł – Pobranie i wysłanie materiału

Statystyki pokazują, że ok. 90% polskiej populacji jest dotknięte niedoborem witaminy D. Bardzo istotne jest dobranie odpowiedniej dawki suplementacji oraz monitorowanie jej wpływu na zmiany stężenia witaminy D. Dlatego należy regularnie kontrolować poziom witaminy D.

Rola witaminy D w utrzymywaniu prawidłowego stężenia wapnia we krwi, a tym samym odpowiedniej struktury i funkcji kośćca znana jest już od około 100 lat. Ekspozycja na
promieniowanie ultrafioletowe była rozpowszechnionym w XIX i XX wieku lekiem na choroby kości tj. krzywica.

Poza układem kostnym wpływa ona także na układy: nerwowy,mięśniowy, immunologiczny, krążenia czy rozrodczy. Jej prawidłowy poziom zmniejsza ryzyko zachorowania na choroby autoimmunologiczne (tj.: łysienie, bielactwo, łuszczyca, choroby tarczycy czy stwardnienie rozsiane), niektóre typy nowotworów (np. rak jelita grubego, prostaty lub sutka), cukrzycę (zarówno typu I, jak i II), choroby układu krążenia
czy nadciśnienie tętnicze.

Warto jednak podkreślić, że pojęcie „witamina D” nie jest terminem jednoznacznym. Można wyróżnić wiele jej rodzajów. Kluczowy jest podział ze względu na źródła jej pozyskiwania na: D2 (źródła roślinne i drożdże) oraz D3 (źródła zwierzęce, biosynteza skórna i suplementacja). Metabolizm witaminy D jest bardzo złożony, a w jego efekcie powstaje wiele form o różnorodnym charakterze. Pod względem ilościowym we krwi dominują związki: 25(OH) D2 i 25(OH)D3 (główne prekursory aktywnej formy witaminy D), a także 3–epi–25(OH)D3 oraz katabolit 24,25(OH)2D3. Każdy z opisanych powyżej parametrów ma zupełnie inne działanie, a niewłaściwy poziom jego stężenia może wynikać z odmiennych przyczyn. Dlatego tak ważna jest jak najbardziej adekwatna ocena ich zawartości

Mimo to jedynym badanym w polskich laboratoriach parametrem jest całkowite stężenie 25(OH)D. Jest ono sumą metabolitów 25(OH)D2 i 25(OH)D3. Metoda ta, obarczona dużym błędem, nie daje pełnego obrazu metabolizmu klinicznego witaminy D. Może ona wręcz fałszować wyniki ze względu na ewentualność pojawienia się reakcji krzyżowych
przeciwciał z innymi występującymi metabolitami witaminy D.

Przygotowanie pacjenta do pobrania krwi:

1.  Badanie poziomu metabolitów witaminy D nie wymaga od pacjenta bycia
na czczo – materiał badany można pobierać niezależnie od pory dnia.

2. Materiał do badania pobierany jest z opuszka palca lub płatka ucha. Metoda ta ze względu na małą inwazyjność sprawdza się także podczas badania dzieci lub noworodków.